Yağmurluydu.
Sonradan açtı kucağını İstanbul.
Sevindim.
Islak bir kedi gibi giriverdim koynuna.
Sıcaktı.
Silkindim.
Gri gözlerini kaldırdı hemen yerden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Nazır Bey.
Çok çok hoş bir şiir.Islak Kedi,Kısacık şiirinize bir ömür boyu yaşanılan sevda sığmış gibi. tam puanla kutlarım. Kaleminiz var olsun sağ olun. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta