ve her damlası denizin
dalga olup başka sahillere vuruyordu.
ve bütün dalgaları denizin
gemicinin elleri, miçonun gözleri,
renginde kokuyordu.
palamarlardan filiz veren kendir dallarında,
el sallayıp giden
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Keşke o iç sıkıntılarını, kederleri, öfkeleri denizin dalgalarıyla yollayabilsek uzaklara....O bir şeyi görmeden bakan gözlerdeki isyanları, koparıp atabilsek...Gülseler hep...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta