İşin özü Şiiri - Dağlar Özügüç

Gece sustu
Rüzgârın fısıltısı bile kesildi sokaklardan
Doğru geliyor mu kulağa
Gecenin tam orta yerinden
Başlamak hayata

Geceler kömür karası
Eskilerden bir hicran yarası
Bir deli gönül macerası
Sade bir umuda muhtaç

Gün için güneşi görmek yetmiyor
Yaşamak lazım en görkemlisinden
Yağmalanmış bir vücutta
Bir avuç kas parçasını yeniden yürek yapanlara
Saygı duymakla başlar hayat

Hayat;
Yaşadığın zamana
Kendinden bir iz bırakabilmek
Özgün olabildiğince özgür kalabilmektir