Bir gün batımında yorgun gözlerin meditasyonu.
Ve gecesinde,
Mum alevinde yenen çok özel bir yemek,
Bir anıyı çerçevelemek için patlayan bir flaş,
Müziğin ritmine uygun yanıp sönen lambalar,
Yeşermek için avucunu gökyüzüne açmış bitkiler,
Gecenin karanlığında,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
sanırım şairin hayatında ışık'ın çok önemli bir yeri var!!!
Ne güneş ışığını eksik eder günden..Ne de yıldızlar bırakır karanlığın peşini..Ya da tozlu bir fener gibi azalan bir ışığın hüzmelerini izleriz kapkaranlık bir geceden...Ama hep beklediğimiz ışıktır..
ışığınız sönmesin
Işık olmasaydı halimiz nice olurdu, evet sadece ışık edebiyatta düşünsel yapıda bir imge olmadığı kesin, bir kitaba ,güzel bir doğa olayına,insanların yüzüne bile bakarken o ışığı görebilmek ve anlayabilmek önemli.Güzel bir konuya değinmişsiniz tebrikler, Sevgi ve Saygılar
Tuğrul Şanli
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta