masal bitmeden yine uyudu
ve gözlerini kapadı
umudun kız çocuğu
akıllıydı
her şeyin yalan olduğunu kavramıştı
belki de yüzlerce kez
gözlerinde gördüğüm o şey duruyor mu hala
hala aşık mısın sessizce bana
kimseye söyleyemediğin o serseri duygu
yüreğini inceden inceye dağlıyor mu hala
ah keşke söyleyebilseydin, haykırabilseydin
…
rüzgarlı denizine beni de götür
dalgalar sardığında etrafımızı
ölüm yokladığında kapımızı
kördüğüm olsun yüreklerimiz
yazamıyorum
kelimeler denizinde
seni anlatacak kelime bulamıyorum
yazamıyorum
aklımı başımdan alıyor hayalin
ah benim yalnız ve güzel ülkem
dünyanın kalbine nakşetmiş seni Yaradan
ilmek ilmek örmüş saçlarını
akıtmış çeşminden gözyaşlarını
ben özledim seni
yaşamak sarmıyor gittin gideli
dolduramıyorum geride bıraktığın
ruhumun kentlerini saran o derin boşluğu
ben özledim seni
bugün olmaz diyecektik
bugün olmaz
ölüm meleği çat kapı geldiğinde
ikimizden birinin elini tutuverdiğinde
daha değil diyecektik
birinin hayaline bakıp bakıp ağlarken
onu gizlice kalbinde resmettin mi sen
hiç kimsenin ziyaret etmediği
o unutulmuş
o dipsiz salonun tüm tablolarını
yeniden ve yeniden seyrettin mi sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!