yolculukları hep sevdim
ama bu kez hüzün dökülmüş yollara
her adımda biraz daha yoksunum senden
biraz daha boğuluyor içim
biraz daha titriyor ayaklarım
güneşini yitirmiş dünya gibiyim
unutmak istediğimde seni
adını buğulu camlara yazarım
harf harf kaybolursun pencerelerden
içimi bir korku sarar derinden
odam gün yüzü görmeyecek olur
aklıma güneşini kaybeden dünya takılır
yağmur yağıyordu
semayı boz bulanık dumanlar kaplamıştı
her yanı saran büyülü bir ıslaklık vardı
ayaklarım çamurda izler bırakıyordu
gidiyor musun diye soruyordu herkes
yağmurlar, bulutlar, taşlar
hadi bir savaş yaz benim için
uğruna ölebileceğim
bir insan çiz benim için
kendisi için
herkesi silebileceğim
bir aşk yaz benim için
üç nokta bıraktım adının yerine
üç damla gözyaşı döktüm
ihanet ateşinin üstüne
bir daha asla yanmasın diye
aşkı hapsettim bin deniz öteye
tebdili kıyafetle dolaşıyor mutluluk
üç günlük dünyanın üç buçuğu kayıp
borçlu kalıyorsun hayata, ne yazık
ödedikçe çoğalıyor yalnızlık, dostlarsa kayıp
de ki, her şeye rağmen yine de varım
Fikret ve O…
bu izlerin sonu sadece giryan
yarım kalmış bir aşka dair
ikinci sapağın sonunda hüsran
bağrımda bir yan hep hazan
herkes hayattan çaldıklarıyla zehirler kendini
sahip olmak için savaştıkların olur sahibin
bir koltuk sevdasına bırakırsın kapıda onurunu
ya da bir aşk hikayesinde oynarsın gurursuzu
bir gaste köşesine kurmak için tahtını
esaret sütünlarına zincirlersin şerefini
herkes bir tane
ama bazıları yarım
kaybetmiş kalbinin
aklının ve ruhunun can parçasını
emanet bırakmış
hayatının üstüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!