İsa Yılmaz Şiirleri - Şair İsa Yılmaz

ateşten bir kalp sudan bir aşka dokunur
gözyaşından bir deniz çöl ortasından köpürür
hayatın sonsuzluğu yalancı bir seraba dönüşür
aşkın krallığı acımasız bir savaşla yıkılır

yer ile gök arasındaki her şey duruverir

benim için üzülme derler ya
ah ne kadar da saçma
benim için üzülsen ya
ağlasan ya bazen
ateş gibi yanan yüreğinden
çağlasan ya

hayat bir saklambaç oyunundan ibarettir
dokuz ay saklanırsın annenin karnında
kalbini ve ruhunu gizledikten sonra
et ve kemiğinin ardına
gelirsin şu yalan dünyaya
önce gözyaşlarını saklamanı isterler senden

bir bakışla kelepçeledin ellerimi
bir köle gibi ardın sıra yürüyor yüreğim
ruhumun sırtına durmaksızın kamçılar iniyor
ne yana koşsam gözlerim sana varıyor

bir bakışla kelepçeledin ellerimi

beyaz güvercinim özgür şimdi
dün gece gördüm onu rüyamda
bir odanın içerisinde birden belirdi avuçlarımda
hiç öylesine beyaz bir güvercin görmemiştim henüz
büyüleyici bir masumiyeti vardı
yüreğim sanki avuçlarımda çarpıyordu

sana bir ben lazım
şöyle burnunun hemen sol tarafında
ince narin bir karaltı
bir iz yüreğinin kayıp parçası
gamzenin az üstünde duran
sana bir ben lazım

sen gitme
yollara bakar da kararır gözlerim
çöl gibi yanar da susar yüreğim

sen gitme
yıllarca, bir hayalle konuşursun mezar başında

kainatın sana ihtiyacı var mı
bilemem
sensiz de döner mi dünya
yoksa gözlerini kapar mı güneş
bilemem
bahar ve çiçekler çöle döner mi

ne garip ki aklım durduğunda
çıkarsın karşıma
bir rüya
hepsi bir rüya derim uyandığımda
gözlerim uçurum kenarında
şeytanın yüzü kadar güzel

bir oyunu acımasızca kazanmak istiyorsan
şahı piyonla çekeceksin
bundan daha önemlisi
seni piyon yapanı bile
öyle bir duruma getireceksin ki
seninle şah demek zorunda kalacak…