İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

sen sönmeye aç çöl sıcağı
ben erimeye muhtaç buz

aynı rüyanın güneşe açan sabahıydık biz

gördük,

hayatın gelen kutusuna bakıp bakıp
hep aynı şeylerle karşılaşınca
artık okumadan silmek gibi
gelen her bişeyi

hayatım,

umut işte

güneş olmasaydı göremezdim
gölgeme el veren gölgeni

akşam olmasaydı bilemezdim
ufukta kaybolan gün'eşi,,

mesaisi biter günün
akşama devrilir zaman

bir telaş sarar
kaldırımları süpürür rüzgar

pişman olsak ne fayda

ne dünyada gün yüzü gördük
ne karanlık ayda

..

duydum ki yıldızların da arasını açmışsın
küsüp uzaklaşmışlar birbirinden

ayla dedikodumu yapıp
karanlık içmişsin gece kadehinden

uykunun sinir uçlarında
kaz tüyü

düş yordamıyla dokunur ellerim

hayallerini örter

güz geldi malum
ayrılmak gerek

mevsime uygun giyinelim sarıyı
üstümüze hüzün sinsin
bir yas daha alalım takvimden

ne ehemmiyetsiz bir yerim varmış kalbinde
sen de herkes gibiymişsin
git güle güle..

oysa sevmek
göğsünden ağzıma uzanan yalancı emzikle beslediğin