ne tuhaf,
gidince herkese benzeyecek kadar hiçleşiyorsun
peki gözlerindeki ben
hangi aynanın yansımasıydı
en güzel yıllarımı gaspeden yalnızlık
düşlere hapsolan mutluluğu
umut diye biriktiren zaman
yoktun zaten
dakikalar ağırdan satıyor kendini
duvardaki saatte
ilham da gelmiyor zaten
gecenin kör vaktinde..
sana bakarken kendimi görüyorum
gözlerinin pervazında
hayret ediyorum,
kalbindeki merdivenden çıkmış olmalıyım
bazen kalemin ucunda his arıtma cihazı var gibi
sayfa desen narkozlu
düşünce,fikirsiz
hayal
meyal
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!