Irkımın Destanı Şiiri - Muhammet Emir Aydın

Görkemiyle yürüyor Türk'ün ulu kırk tuğu,
Mefkûre bağımsızlık odu, Kür Şad başbuğu

Gözler kapalı, açık olan yalnız gönüller
Ülkü uğruna coşkun geçer bu kutlu günler.

Volkan misali engel tanımayan azimle
Kızıl Elma uğruna kılıçları hazinle

Çekiyorlar kınından yaklaştığında zaman
Diletiyorlar koca bir saraya af, aman

Hepsi birer kurt gibi, arslan gibi savaştı
Kırk koçyiğit, Tanrı'nın öz yurduna ulaştı

Büyük adım atıldı bağımsızlık adına
Asya bozkırındaki kutsal devlet uğruna

En sonunda kırıldı esaret zincirleri,
Ötüken ormanında bulundu incileri
 
Seddi tanımadılar, intikamın hıncıyla
Uçmağa ulaşan kırk yiğidin inancıyla

Tûfan gibi afâkı yıkıp arşı aşan kurt
Bastığı her toprağı ediniyor ana yurt

Pençelerine düştü yaban ilin ordusu
Ruhlarını kuşattı onca Türk'ün korkusu

O zaman anladı ki zincir Türk'e geçemez
Çakalı saran kement, gök börüye işlemez

Şimdi Oğuz yolundan gidecek ülküsüne
Gök çadır, güneş bayrak olacak ülkesine