koynumda bir kan çıbanı
hergün dolup dolup boşalmakta.
sıkıyorum, kan yok,
irin sarmış dört bucağını.
acı çıkıyor içinden acı,
acı dillerden...
çıbanım büyüdükçe
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
