Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Hazan vaktinin aglamaklıgında tanıştım hayatla. inatla dagların serin sıcaklarıyla kavrulan başaklarda nefes aldım. Oysa kendimi tanıdığımda küçük virane bir anadolu kasabasında soludum. mavi gökyüzünün yokluk kokan özgürlügünü.Ve inançların peşkeş çekildigi mezhep çatışmalarının altında ezildim kimi zaman. Suskunlugum masum haykırışlara dönüştü.Şimdiyse sevginin güçlü kıldıgı bozuk düzende kendi içimde yapayalnız bir şair yarattım.İhanete ve sevdaya dair karanfilleri sundum hayata.! ! !
