Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Hazan vaktinin aglamaklıgında tanıştım hayatla. inatla dagların serin sıcaklarıyla kavrulan başaklarda nefes aldım. Oysa kendimi tanıdığımda küçük virane bir anadolu kasabasında soludum. mavi gökyüzünün yokluk kokan özgürlügünü.Ve inançların peşkeş çekildigi mezhep çatışmalarının altında ezildim kimi zaman. Suskunlugum masum haykırışlara dönüştü.Şimdiyse sevginin güçlü kıldıgı bozuk düzende kendi içimde yapayalnız bir şair yarattım.İhanete ve sevdaya dair karanfilleri sundum hayata.! ! !
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!