İntizar Şiiri - Gözde Demirtaş Karhan

Gözüm yetimhane camında, bir ömür bekleyiş,
Gelen giden yabancı, dönen yok bu yoldan.
Bu sessiz sokakların ardında kalan sitem,
Boynum bükük büyüdüğüm o körkuyu intizar.
Dudaktan dökülmez artık ne küfür ne ah,
İçimde büyür çocukluğum, günahsız günah.
Kimsesizliğin suladığı o kurumuş toprakta,
Tutar mı acep bırakanların ahı, o hak intizar?
Ne takat kaldı dicemde, ne kapıyı çalan,
Bir ömür gam tarlasında hep eksik kalan.
Ne sarılmak nasip oldu, ne sönen bu ateş,
İşte böyle büyüdü bu çocuk,
Yarım kalmış bir intizar...