Kalpten kalbe doğru akar şelâle
Gözden göze doğru çarpar meşale
Gelmiyor hesaba akla hayale
Ömür neye gebe gör insanoğlu.
Okyanus ortasından kara görülmez
Sağlam olmaz harçsız duvar örülmez
Delik geniş süt kevgirden süzülmez
İnce süzgeçlerden geç insanoğlu.
Diken dal olmadan gül yetişmiyor
Uzatsam elimi kol erişmiyor
Sevdada yanmadan insan pişmiyor
Kutlu sevdalarda piş insanoğlu.
Binlerce kelimede belki bir hece
Onca kum içinde küçücük zerre
Karanlık akşamda zifiri gece
Gel ateş böceği ol insanoğlu.
Göz pınarlarından akan damlalar
Cehennem görmesin tüm inananlar
Ateşe dayanmaz yanar kayalar
Gözündeki sudan dök insanoğlu.
03.08.2011 Mendik
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta