Bu gün yine anladım ki ben insanlardan yorgunum
Ne kazmayı vurduğum toprağın sertliği
Nede tırmandığım dağın keskin köşeleri
Beni usandıran insanların samimiyetsiz halleri
Oysaki bir avuç su içip biraz gökyüzünün tadına bakmak
Dağlardan kırlara bakıp uçurtma uçurmak
Biraz nefes alıp mutluluğu miras bırakmak
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta