Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşam bir sağnak yağmur
Bir fırtına bir tipidir.
İnsanlar bulutlardan düşen
Yağmur damlaları gibidir
öylede denebilir nereye akmak isterse oraya akıp gidiyor kimi umamman kimi toprağa düşmeden kavrulup gidiyor yüreğine sağlık
saygılarımla
Aynen öyledir yüreğine ve kalemine sağlık
selam ve dua ile
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta