Hiç durmadan yağan yağmur, elbisemi iyice ıslatmıştı.
- Abla, azacık acele et, diye ekmek satıcısına seslendim.
Yaz serininin de kendine has üşütmesi varmış!
Az sonra balkona çıkıp yağmuru izlemeye koyuldum. Onun böyle art arda yağmasında yere ğöğe sığmayan inatçılık ve aydınlık birleşmişti.
İnsan iradesiyle üst üste düşer!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta