İnsan Değil Şiiri - İbrahim Halil Soğukoğlu

Ol ki doğmadı cihâna iki kez insân değil
Biri insân biri hayvândan dime âsan değil

Kim ki yedi Tûr’a durmaz Hazreti Mûsâ gibi
Bil ki ejderhâ-yı nefsinden o her âsân değil

Pîr-i mugânı kerâmet ile bulmak isteyen
Ey gabî darlık viren sana Pîr-i mugân değil

Ehl-i dîl dîlde bulur delîl ve hem medlûlini
Damlaya deryâdır ol gâfil sanur noksan değil

Kıl veda'-i kevn ü fesâd âleminden kıl sefer
Gel semâ-yı rûha ki hayvân sana reyhân değil

Aşk ider hüsn-i reşâd men' eyleyub mürâîliği
Gerek ana viresin cân, virmez isen cân değil

Nefs-i nâtıka yuların virme heves eline
Tâ ki görüne sana eşyâ tamâm nihân değil

Sen seni gör ne güzel kitâb olur mücme'elen
Her nîce varsa kütüb sen gibi hiç ayân değil

Ey Halîl kim kendini bulduysa gayrın terk ider
Hoş edâ olur sözüm nasîbsize beyân değil.