İnsan Dediğin Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir yudum suya düşmüş eski bir duayım
Bir avuç toprağın sırrında saklıyım ben
Bir anlık sevincin ardından
Yıllar boyu omzunda hüzün taşıyanım ben

Mayam toprak, ruhum su,
Alnımda atalarımdan kalma bir emanet.
Bana kalan ne varsa
Bir gün benden bir başka cana geçecek

Sanma ki değişirim zamanın elinde;
Ben, ilk yaratılışın izini taşırım.
Dün nasıl geldiysem kapına,
Yarın da öyle çekip giderim ellerinden

Divaneden divaneye, elden ele
Bir sır gibi çağdan çağa dolaşır dururum
Bir ihtiyarın suskunluğunda biter
Bir çocuğun çığlığında yeniden başlarım

Ben insanım dünya kadar eski,
Yarın kadar bilinmez.
Azdan öze yürünen, bir sınırsız yolculuk