İnsan
Yaktığı her kalpte bir şehir barındırır insan,
Bir baraka, bir sığınak, bir durak, bir liman.
Maneviyat maddiyatla satın alınamazdı oysa;
Yaktığı kalpte şehrinin olduğunu unuttu insan.
Ne kadar da belli ölüm içmiş abı hayat;
Bak bir çevrene, kimi sevdiysen aldı hayat.
Öldükten sonra yaşayabileceği birkaç kalp bırakmalı
Üzülmek için uzun, yaşamak için kısa bu hayat.
Kayıt Tarihi : 16.8.2016 21:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!