İnsan, Yaratanın değerli kulu,
Kalbine yerleşen sevgisi ulu,
Muhabbet gönülde hasretle dolu,
İnsanı insana kul etmek olmaz.
Yaratana kulsan olmazsın köle,
Hakkını yedirme kırala bile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




eline gönlüne sağlık, üstad..devamı dileklerimle, saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta