Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'(...)şimdi soruyorum sana
hangi bahçenin menekşeleri soldu dersin?
(...)'
Senin yüreğinden başka, hiçbir bahçenin menekşeleri solmuyor... Yaşam devam ediyor... Sen çalının dikenlerine takılı dururken...
Fatma Bilkay
gittin ardı sıra bilinmez duygularda
kayıbına ağlıyor harıl harıl çiçekler
ahh şu hain ayrılıklar
nasıl da doğuruyor yalnızlıklar
şimdi soruyorum sana
hangi bahçenin menekşeleri soldu dersin?
yalanlardan sıyrılırsa aşk, aşk olur.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta