Yağmuru beklerken eskidi gömleğim
Toprak işkillenmeye başladı benden
İncinik çocukların neşesiydim eksildim
Yağmur, sesimizi değiştiren bu yağmur
Unutmuştur belki de vazifesini geç kalmıştır
Kadınlar unutmuş anne olmak için yaratıldığını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta