İncilerin Nuru Şiiri - Kasım Kobakçı

Mavi derinlikte yüzen yunus ağlar,
Mercan ormanında sessiz sular çağlar,
Kumların üstünde balık ağı bağlar,
Midyenin incisi yürekleri dağlar,
Tozları savursam uçsuz bucaksıza.
*
Altın pullarını işlesem derine,
Cennetin tozunu döksem her yerine,
Fener balığının solgun fenerine,
Hayat vermek için denizin ferine,
Gömülsem sularda sonsuz bir uykuya.
*
Yakamoz yanarken gece karanlıkta,
Cennet tozu parlar küçük bir balıkta,
Gümüş solungaçlar titrer aralıkta,
Sevda filizlenir bu dipsiz sazlıkta,
Kayıp kıtalara doğru yüzsem yavaş.
*
Mavi okyanusta sular hep köpürsün,
Yosunlar bağrında sevgimi götürsün,
Kılıç balıkları gölgemi süpürsün,
Bu cennet tozunu üstüme üfürsün,
Kapatsam gözümü suyun serininde.
*
Kazıtsam ismimi mercan kayasına,
Karışsam denizin o saf mayasına,
Dalsam su altının mavi rüyasına,
Düşsem martıların garip sevdasına,
Yetmez bu dünyada nefes almak bana.
*
Beni ta denizin dibine gömsünler,
Mavi sular benim tenimi örtsünler,
Ruhumu balıklar şevk ile öpsünler,
O cennet tozunu üstüme döksünler,
Son kez parlasın o incilerin nuru.