İNCİLA
Ve dizinde narin bir çam ağacı sanki.
Kuğu boynuna dökülmüş sanki yıldızlar...
Gülünce sen yıldızlı geceye dönüşürdü.
Çocuksu, ceylansı, yüzün ve yüreğin...
Sesinde cıvıltılar, mırıldanmaklar...
Sadrında sarılarak uyur kediler...
Sarılsak sanki tutuşturacaktık dünyayı.
Umudun vefaya sevdası ellerimiz...
Fidanlar ekecektik seninle çocuklara.
Suyunu verecektik o derin gözlerinle...
Sonra kuşlar gelir koromuza katılır.
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni...
Şair Bilal YavuzKayıt Tarihi : 24.07.2026 19:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İncila




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!