Bu akşam üstü,
Sefil, perişan kadehlerin,
ince,
Kıyımsız hüznü var dudaklarımda...
İnce nağmeler
Seni bana,
Beni sana sormakta bu gece...
Öyle ki;
Derin,ağır
Kimsesiz bir roman gibi,
Hüzünlü,
İllâ ki yalnız,
Ve dahi sessiz,
Üstelik sensiz.
Paylaşılamayan hüznün
Gölgeleri var ömrümde,
İllâ ki,
Sen varsın inceden hâyâlinle.
Ve illâ ki,
Sensizlik var ince nağmelerde,
Yalnız gecelerde...
28.09.2004 ANKARA
Suat TürkayKayıt Tarihi : 29.08.2014 11:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!