Kafa tutsam da, uykularım kaçıyor.
Baharat gibi serper oldu beni felek, amansızca.
Acır oldum her an kendime.
Çaresiz kıvranışlar,
Sessiz haykırışlar,
Ve içimde kaynayan huzursuzluklar.
Bitmeyecek bir savaş benim savaşım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta