İnanmak Şiiri - Yasemin Tanık

Denizin kahkahasında
Irmakları gözlerimle taşıdım
Telli duvaklı hikayelerde
Zalimin bahçesinde nöbet tuttum
Bağdaş kurup dinlerken sözleri
Dikenler dilimi istila etti
Yine suskun dalgalarda
Gökyüzüne baktım!
Öyle bir baktım ki…
Ağladım mutluluktan
Suskun bir zaferi kim budayabilir?
Budasalar bile,
Taşlarda ezilen ellerim
Bulur toprağı yeniden
İçimdeki kavga;
Faust’un direnen inancında
Kanlı gömleğimde;
Kanatlanır bir güvercin
Gün batımlarında
Söylerim çiçekli ninnileri…
İnandım inanmışlığıma
İnanmışlığımın her sabahında
Perdeleri parçalar gözlerim!
İçimde yükselir bir dağ
Sabrın çadırı bir taş bina