İnandığım Yol Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Karanlık ufuklara ben de meşale oldum,
Geceyi delip geçtim sarsılmaz emelimle;
Her düşüşte doğrulup yeniden yolu buldum,
Dağları diz çöktürdüm yılmayan bu elimle.

Rüzgârla konuşturdum suskun kalan dalları,
İnançla yeşerttim ben kuruyan baharları;
Yarınlara bıraktım alın teri yılları,
Ölümsüz izler çizdim doğru sözlü dilimle.

Ne zamana eğildim, ne de yazgıya küstüm,
Doğmak için küllerden nice ateşe düştüm;
Hayat denen meydanda yenilgiyle güreştim,
Zaferimi yoğurdum sabrım, aklım, gönlümle.

İnsan, kendi yolunun ilk ve son rehberidir,
Yıkılan her duvarın ardı yeni seherdir;
Karanlıkta umudu büyütmek bir hünerdir,
Çağlara ses bıraktım yorulmaz yüreğimle.