İnan Ki Güzel Şiiri - Kasım Kobakçı

Huzur bulmak gibi ulu bir emek,
Soğuk kış gününde sıcacık yemek,
Gülümseyip tatlı bir şeyler demek,
Dertleri hep dışarı itelemek...
*
Buz gibi rüzgarı evden keserler,
Yuvanın içine sevgi sererler,
Bütün güzelliği gözle dererler,
Hüznü hep dışarıya itelerler.
*
Yuvanın içinde akar o hayat,
Sevgiyle yoğrulur her yeni sanat,
Kuşlar gibi çırpar bu evde kanat,
Dertleri itele geçmişe inat.
*
Gönüller köprüsü ne güzel bir yol,
Sıcacık odada sevgimiz bol bol,
Aileyi sarsın uzanan sağ kol,
Hüznü itelemek ne güzel bir rol.
*
Hatıralar kokar her yeni zaman,
Evde şefkat olur dertlere derman,
Huzurla yazılır en güzel ferman,
Kederi itelemek yüce harman.
*
Geçmişten geliyor o tertemiz iz,
Ocağın başında hepimiz biriz,
Biz sevgi ekeriz, şefkat biçeriz,
Dertleri hep uzağa iteleriz.
*
Pencereden düşmüş aydınlık akşam,
Huzurla süslenmiş bu sıcak yaşam,
Yuvanın içinde mutlu ihtişam,
Hüznü itelemek benim tek çabam.
*
Şu yanan ateşe atılmış odun,
Neşeli seslerle oynansın oyun,
Kötü ne var ise dışarı koyun,
Nefreti itelemek olsun huyun...
*
Yuvanın kapısı dostlara bedel,
Uzanır şefkatle sıcacık bir el,
Gönülden gönüle esiyor bak yel,
Soğuğu itelemek inan ki güzel...