Toprak idi asl-ı cânın, çeşit çeşit çamur,
Kime çalım satarsın, unutma aslın toprak.
Hevâ heves yaşarsın o nefsinin peşine,
Bu cihâna gelmek insana ağır imtihân.
Şân u şöhret dediğin bir gün söner, bir yıldız,
Ömrü virân eyleyen sonu hüsran o zindân.
Gerçek yol birdir ancak, hedef Hakk’a ulaşır,
İşte bu son hakikat, toprağa girer insan.
Açsam silinir günahım, sır dünya defteri,
Bir damla af çıkar belki, rahmet olur umman.
2024
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 22.07.2026 22:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!