Göklerden arzı endam eyleyen bir imtihanın soğuk terler döktüren dakikalarındayım.
Sırtımda mütebessim bir ay parçasının dayanılmaz yükü,
Baharı getirecek ilk çiçeği gözlüyorum.
Tekneler, botlar ve dahi gemiler batıyor umut denizimde,
Dağdağalı fırtınaların, amansız dalgaların dinmesini bekliyorum.
Bir el uzansın diye beklerken dipsiz karanlıklara,
Tüm ellerin sahibinden imdat istiyorum.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta