İmleç Ucunda Şiiri - Kasım Kobakçı

Dans eden kod dallarıyla, uçup gider tüm gölgeler,
Zihnin sığındığı huzur, akar parlarken simgeler,
Özgürleşir cılız sinyal, derin mahzen katmanından,
Sanal düşün akışına, döner gecede dizgeler.
*
Kaybolur piksel izinde, susup çalışan devreler,
Belleğin kurduğu sükûn, doğar uyurken hücreler,
Çözülür saklı fısıltı, solgun sistem ekranından,
Bir döngünün saf ritmine, döner karanlık evreler.
*
Savrulur imleç ucunda, uçup dağılan kümeler,
Ağın derlediği huzur, çöker susarken düğmeler,
Sızar soluk yankıları, gizli veri limanından,
Yumuşak kod akışına, siner gölgeli bölmeler.