İmkansızdık Şiiri - Burak Bozoğlu

Ansızın düşerdi gözlerim yollara
Belki son bir ihtimaldi çıkışın karşıma
Uzaklar sürgündü hep yokluğunda
Son bakışın unutma der gibiydi bana

Tenhalarımda mahkumdum varlığına
Karanlığım korkunç gelirdi aydınlığına
Gökyüzü bile kafes olmuş baktıkça yoksun
Her şey anlamsızdı artık mucburum sana

İşime gücüme baktım yok olmadı sensiz
Ateş ve yağmur gibi imkansız ve ihtimalsiz
Geceleri ağır basan bir yaraydın hiçliğime
Ne acı sende eksiktin aslında bensiz

Her saniyem tedirgin kaybediyordum seni
Yitip giden ufuklarda aradım güzelliğini
Yanlış zamanda kesişti yollar ve yıllar
Yıldız gibi kaydın geçtin elvedan bile aceleci

Tesadüfleri kovaladım bakmak için gözlerine
Dipsiz gecelerde ürperirdi içim belirsizliğine
Mevsim bile iklimine küskün yokluğunda
Tan ve alaca kadar imkansızdık seninle