Fırğatlar çoğalan, yürek yangını,
Konuşmaz susuyor, dil imdat diyor!
Çaresiz tabipler, derman katmanı,
İmkansız durumlar, hal imdat diyor.!
Güneş yükselmiyor, bulut ardından,
Boz dumanlar çıkar, böyle yangından,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta