İmâm Efendi Şiiri - Şerif Mengütemür

Tabuta konulan şu zengin leşin
Gönlü fukaraydı, imâm efendi!
Adresi olduğu yerdi beleşin;
Oraydı, buraydı, imâm efendi!

Hak için ne işi ne gücü vardı,
Ne vatana ne millete yarardı.
Mürşidi şeytandı, kıblesi bardı;
Zemzemi biraydı, imâm efendi!

Ne bir gün okunan ezanı duydu,
Ne bir gün alnını secdeye koydu.
Ne bakkala ne kasaba borçluydu,
Ne evi kiraydı, imâm efendi!

Câminin yolunu sorsan bilmezdi,
Bayramdan bayrama bile gelmezdi.
Hele havasından hiç geçilmezdi;
Sanki Rus çarıydı, imâm efendi!

Çok iyi bilirdim, kıymet vereydim,
Hakkında olumlu bilgi dereydim;
Bir öksüze arka çıkmış göreydim,
Bir yetim saraydı, imâm efendi!

"Hakkınızı helâl edin." diyorsun,
"Kabristâna defne gidin." diyorsun.
"Sus Şerif, kul değil." dedin, diyorsun;
Allah’ı paraydı, imâm efendi!

27 Şubat 2009
İzmir