İlyas Kaplan Şiirleri - Şair İlyas Kaplan

Mehmet yağız bir delikanlı
Vatan aşkıyla yanıp tutuşur
Mehmet ülkesini sever
Hem de canından çok
Mehmet duydu ki düşman sarmış dört bir yanı
Duydu ki vatan gidiyor elden

Mehmet yağız bir delikanlı
Vatan aşkıyla yanıp tutuşur
Mehmet ülkesini sever
Hem de canından çok
Mehmet duydu ki düşman sarmış dört bir yanı
Duydu ki vatan gidiyor elden

Cânâne vefâ, ahd-i sadâkatda bulunur

Vezni: Mef'ûlü / Mefâ'îlü / Mefâ'îlü / Fe'ûlün(Klasik Divan edebiyatının en ahenkli, tok sesli kalıplarından biridir.)

***

razıyım bir kum taneciği olmaya bastığın yerlerde
yeter ki fırsat bulsun merakım ölmeden önce
razıyım bir kelamına bir nebze muhabbetine
ister hülyama ister serabıma ister rüyama gel
unutulmak ihtimali nar yangınından da öte

faturalar
ev kirası
mutfak masrafı
beni ömrüm boyunca
her şeyden çok hırpaladığı halde
bu durumlarda devleti suçlamak da imkansız

I-
ne seni unutabildim
ne de bu gece çaresizliğimi
bu gece sensiz sersefilim ,can kardeşim mustafa

bir ömür akıyor içimde onca yıl her sesten bir şeyler

içimizdeki şımarık çocukların hoyratlığı
kapımıza bırakılmış selamların sıcaklığını
bir merhabaya yaslanarak
yaşamanın lezzetini unutturan bize
o beyaz günahlar oldu

"can sıkıntısı insanın üretken gücü olan hayal gücünü tetikleyen
hayallerinin peşinden eyleme geçmesini sağlayan yegane yeteneğidir"

tarladan dönüyorum
buğday ve pancar tarlasından
ellerim ılık

Kurban Bayramı’nın o köklü, manevi ve teslimiyet dolu ruhunu Divan edebiyatının ihtişamıyla ,kelimelerin tartısına, ahengine ve edebi derinliğine odaklanarak bu eseri yazmaya gayret ettik.

Gönülleri safi kılan, canı canana teslim eyleyen Kurban Bayramı’nın o muazzam ruhunu, Divan edebiyatının aruz vezniyle kâğıda dökmek bir onurdu.

Klasik edebiyatımızın en ahenkli kalıplarından olan Mef’ûlü / Mefâîlü / Mefâîlü / Feûlün kalıbı seçildi. Teslimiyetin, fedakarlığın, bayram neşesini ,Kurban Bayramı’nın manevi iklimini, İsmailî bir teslimiyeti ve bayramın getirdiği surûru zikreden işte o manzum eser.

her yanda sükut
her şeyde bir üzüntü
takvim yaprağında çıplak zaman perisi
içine çiy düşmüş
boğuk bir sesle ağlar ta uzakta yapayalnız