Dünyada insan denen yaratıklardan aşağılık
Bir mahlukat görmedim bir birlerini dünya
malı mülkü için acımadan öldürmektedirler
sözde insan özde hangi mahlukat bir bilen
bilir birde onu dünya sahnesine gönderen
o hayvanları seçemedikçe onların her türlü
Hayat beni yordu sanki bitmişim
Bunca insan arasında yitmişim
Bilmem ki feleğe ben ne etmişim
Ne öldürdü ne güldürdü zordayım
Yaşamak bu ise hale burdayım
Söyleyecek söz kalmadı
Halim perişan perişan
Bir umudum sende kaldı
Halim perişan perişan
Yaşam tat vermiyor artık
Ne kendim olabildim nede sen oldum
İki arada bir derede yaşadım
Ne seni anlatabildim nede kendimi
İki arada bir derede yaşadım
Seni anlattıkça benden kaçtılar
Ölü gibi halkın sesi çıkmıyor
Kim öldürdü halkı hiç diri yok mu
Diri kalan varsa halkı uyarsın
Uyuyana kimse hakkın vermiyor
***
Halk kendi kendine uyanmadıkça
Kendin bilmez yobazların elinden
Yük çeke yük çeke yoruldum kaldım
Ben kendi kendime çare ararken
Kendin bilmezlere kurudum kaldım
Benim derdim dünyalara sığmazken
Niçin üzülürsün neden susarsın
Seni de benim gibi susturan mı var
Görüyorum her gün tek başınasın
Seni de hayattan bezdiren mi var
***
Hayata kahretmiş küsmüş gibisin
Eğer inanırsan dünyaya tapma
Yetimin mazlumun hakkını kapma
Sakın zulüm edenlerin tarafını tutma
Kendi kendine kuyu kazmış olursun
İnsanım diyorsan yanlışa sapma
Kardeşimin oğlu bizim cihanın
Kına gecesine kalktık yürüdük
Bir otobüs birkaç taksi var idi
Hepimiz birlikte salona vardık
***
Herkes yavaş yavaş salona geldi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!