Hayatın yüklemiş olduğu yükleri taşımaktan
yoruldum ölümü istemem de bu nedenledir
Yükten kurtulmak diledikçe yükümün ağırlaşması
ya beni temelli susturacak yada çıldırtacaktır
Dünya denen cehennemin içinde
Kül oldum ben yana yana bilen yok
Yüküm ağır geldi belim büküldü
Yoruldum ben düşe düşe bilen yok
Yorulmuşum hayat senden soğudum
Yıllarca yükünü çekerek geldim
Hiç fırsat vermedin bir nefes alam
Daima sırtıma binerek geldin
Kimine bonkörsün baştan kuyarsın
Doğuştan gülmeyen sonra güler mi?
Bozulmuş bahçede bülbül öter mi?
Kurumuş ağaçta yaprak biter mi?
Bir ağaç misali kurumuşum ben
Doğalı gülmedim yalan dünyada
Engel koyma yollarıma
Yorulmuşum yorulmuşum
Belki düşünce kalkamam
Yorulmuşum yorulmuşum
Yeter tahammülüm kaçtı
Yıllar yılı aynı döngü içinde
Döne döne hal kalmadı bittim ben
Ne yakam bırakır nede yaşatır
Ne öldürür ne yaşatır bittim ben
Geçmişim dünya varından
Yük çekmekten yorulmuşum
Hayat dediğin bir yüktür
Yıllar yılı ezilmişim
Ezileni gören olmaz
Bende bu dünyada sürmedim sefa
Vefasız dostlardan görmedim ve
Bıraktım dünyayı ben koydum rafa
Günler geçmek bilmez yıl olur gider
Dünyada yaşamak bana zorlaştı
Beklemekten nefret ediyorum yine de bekliyorum
Beklemek insanı saniye saniye dakika dakika her
gün keyfini çıkara çıkara seni öldürüp öldürüp
öldürmekten vaz geçtim deyip seninle dalga geçmektir
Çok yorgunum çok bitkinim yıllardır bu haldeyim
bana bir güç verenin dilediğinde geri alan bir tek
gücün olduğunu görmekteyim başka da bir şey
bilmemekteyim
Tek olan güç herkesle oyun oynar fakat kimse farkında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!