İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Söyleyecek söz kalmadı
Halim perişan perişan
Bir umudum sende kaldı
Halim perişan perişan

Yaşam tat vermiyor artık

Ne kendim olabildim nede sen oldum
İki arada bir derede yaşadım
Ne seni anlatabildim nede kendimi
İki arada bir derede yaşadım

Seni anlattıkça benden kaçtılar

Ölü gibi halkın sesi çıkmıyor
Kim öldürdü halkı hiç diri yok mu
Diri kalan varsa halkı uyarsın
Uyuyana kimse hakkın vermiyor
***
Halk kendi kendine uyanmadıkça

Yolum düştü yine bizim ellere
Eller aynı eller kullar değişmiş
Balkondan seyrettim güney geçeyi
Güney aynı güney haller değişmiş

Keşen dökeceğe baktım da durdum

Zalimin zulmünden korkarak Hakkı inkar edenler
Hakkın gazabını beklesinler

Hakkın gazabı zalimin gazabından daha da dehşet
verici olacaktır

Görmedin mi dünyanın sen gerçeğin
Herkes mal mülk için bir birin yiyor
Bunları görüp de iğrenmedin mi
Ben iğrendim ben tiksindim bilesin

Dünya bir sahnedir sende oyuncu

Ali kaşa göze görüntüye denmez Ali diye Daima
Adalet üzere olan sürekli değişik hallere bürünen
Hakkın adalet tecellisine denir

Hakkın birliğine inanan varsa
Çok yaklaştı beklenilen olacak
Hak ile batılı seçecek Odur
On ikinci İmam Mehdi gelecek

Sorma benim hallerimi
Derdime derman değilsen
Kuru sözle kafa yorma
Derdime derman değilsen

Hakkın emri ile Cebrail geldi
Selam sana ey can dedi
Süre yakın vakit tamam
Korkma Hakka güven dedi