İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Derin insanlar daima yüzeydekilerin alay konusu
olurlar

Derinliğiniz ne kadar derinse o kadar çekeceksiniz
demektir

Viraneye döndü gönül bağlarım
Ah ettikçe yüreğimi dağlarım
Ben kendi halime yanar ağlarım
Derdime bir derman bulamaz oldum
****
Dünya bana artık dar gelir oldu

Bana yüklediğin bu ağır yükü
Takatim kesildi kaldır Allah ım
Ne yapıp ne edem şaşırıp kaldım
Takatim kesildi kaldır Allah ım

Nere gidem nasıl edem dardayım

Bilinmez derdime derman aradım
Senin hiç bir derdin yoktur dediler
Anlatmak istedim anlatamadım
Senin hiç bir derdin yoktur dediler

İnsan dedim dürüstlüğü aradım

Görev dedin bana yaz dedin gittin
Ne halde olduğumu bilende sendin
Dermansız yorgunum halim yok dedim
Derman bizden İlyas sus dedin gittin

Anlaşılmaz başa bir hal gelince 1
Ararsın derdine derman bulunmaz
Her bir yolu dener candan bıkarsın
Ararsın derdine derman bulunmaz

Gariplerin neler gelir başına 2

Çok yorgunum hayat bırak yakamı
Seni taşıyacak gücüm kalmadı
Vurdun hep başımı taştan taşlara
Kesildi takatim derman kalmadı

Banamıydı bilmem hep senin kastın

Herkesin derdi başından aşkın derman
olamıyorsanız da dert açmayın

Dertli insanların dertleri onları yerle bir
etmiştir isteseler de kalkamazlar vuran
vurmuştur birde sizler vurmayın

Dertlerimin dermanını bilirim
Derdi kim verdiyse derman ondadır
Hiçbir tabip bana çare bulamaz
Derdi kim verdiyse derman ondadır
***
Öncesiz sonrasız daim var olan

Her bir halim sana ayan
Sen bildiysen yeter bana
Eğdirme kimseye boyun
Her bir derde derman sensin