İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan dünya denilen kitabı okuyabilmek için doğar

Kimilerinin dünyanın bir kitap olduğundan dahi
haberleri yoktur

Kitaptan haberi olmayanlar kendilerini bir kitap

Kıyametin kopuşu huzurun bitişi azabın başlangıcıdır

Bir çok insanın kıyameti çoktan kopmuştur farkında
Değiller

Kıyameti bazı insanlar hayatta iken bire bir yaşarlar

Hayallerimi çaldılar
Beni dertlere saldılar
Ümitlerimi kırdılar
Koca dünya dardır bana

Hayattan lezzet alamam

Koca dünya bana zindandır zindan
Dosttan ayrılmışım sürgünüm sürgün
Benim hallerimden bilen hiç yoktur
Dosttan ayrılmışım sürgünüm sürgün

Aylardan ağustos ayın onunda
Saat sabah onla on bir arası
Bir yakınım sessizce salona geçti
Kızım feryat etti bildim ki göçtün
Olan ommuş sen dünyadan göçmüştün
Koça dünya başıma yıkıldı gitti

Gitmezmi ola bu başımın dumanı
Doğduğumdan beri bırakmaz beni
Her gün efkarlıyım her gün dertliyim
Bitirdi bu dünya kocattı beni

Yaralaarım gizli dıştan görünmez

Kokuşmuş ölülerin içinde yaşamaktansa ölüm
benim için tek kurtuluştur

Ölüler dirileri de ölü bilirler ölü olmadıklarını
fark ettiklerinde dirilere düşman olurlar

Var olalı Hakkın yolun izledim
Bir sevdaydı yüreğimde gizledim
İnsana hizmeti Hakka bilerek
Benim özüm sözüm Hakka ayandı

Bir başıma kaldım Hakkın yolunda

Kolayı seçenler kaçıp kurtulacağını sanırlar
Nuh peygamber oğluna gel inan gemiden
hariç her şey yok olacak dediğinde ben bir
yüksek dağa çıkar kendimi kurtarırım demesi

bir işe yaramadı şimdide öyle diyenlerinki

Bizler ülkesine iline memleketine bakmayız
hal ve davranışlarına bakarız

Nereli ve neci olursanız olun bir binanın içinde
parçalara bölünmüş bir birlerimizi tanımayan
parçacıklarız