İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Hep yaşamak için çalıştım durdum
Yıllar bu ömrümü çaldı götürdü
Ne bir murat aldım nede gün gördüm
Yıllar bu ömrümü çaldı götürdü

Hiç farkına varamadım yılların

Zenginliğin çalışmakla asla bir ilgisi yoktur çalışanlar
ezilirler üzülürler diğerleri çalar çırpar helal haram
demezler zengin olurlar hemi de bir alo demekle iş
bitmiş olur

İnanırlar hayatı yüksek bir tepeden izlerler hayata

Ben sana diyorum gücüm kalmadı
Sen bana diyorsun çalış da çalış
Ben sana diyorum halsizim halsiz
Sen bana diyorsun çalış da çalış

Çalışır çabalar mal mülk yığarsın
Mülk Allah-ın dersin bu nasıl iştir
Ver deyince sırra kadem basarsın
Bu nasıl inançtır anlayamadım

Can çıkmadıkça insan yaşarmış kimileri cennetini
kimileri ise cehennemini

Yoğun bakımda olan bir hastaya yaşıyor derler
yaşamıyor sadece bağlantı kesilmemiş

Dünya cehenneminden canı fena yanmış olanlar
ölümü arayıp da bulamayacaklardır

Ölümü dayanılmaz cehennem acıları istetmiş olacaktır

Cehennemini tatmayanlar ölümü istemiş olanlara

Çektirirsin güldürmezsin
Sebebini bildirmezsin
Süründürür kaldırmazsın
Canımdan bıktırdın felek

Yıllardır yüklendin bana

Can yakanlar canlarının yanacağı günü beklesinler
yaptım oldu yanıma kalır sanmak sadece aptalların
işidir

Can yakanların benim ile bir bağları bağlantıları yoktur
olsa idi yakmayacaktılar

Ömür boyu zehirini tattırdın
Davan neydi benle bilmedim gitti
Ha bu gün ha yarın bırakır derken
Artırdın zehrini artırdın gitti

Madem hayat buydu neden var ettin

Güç kuvvet koymadın takatim kestin
Bunda hikmetin ne bildir sultanım
Ayağa kalkacak hal bırakmadın
Bunda hikmetin ne bildir sultanım

Direncim bitirdin sürünmekteyim