Yaşamayacağımı fark ettiğimde yaşamaktan vaz
geçtim hayat denen hırsızdan kurtulmak da elimde
değil yaşar gibi görünüyorum yaşamıyorum
Korkunç olan ölüm değil öldürmeyen açılardır
Ölüm acılardan kurtulmaksa hemen gelsin
eğer acı çekmekse işte beterin beteri de budur
Dünyada bir zamanlar yaşayacağımı sandım
Benim davamı ne bilsin
Yaşar görünen ölüler
Nefes alıp nefes verir
Yaşar görünen ölüler
Gaflet uykusuna dalmış
Yaşarken öldürdüler yedi kat yerin dibine indirdiler
sana ne oldu böyle dediler
Beni yedi kat yerin dibine indirenler gayet rahatlardı
olup bitenlerden habersizdiler ne söylesem anlamsızdı
bilmiş olsalardı yedi kat yerin dibine inmeme sebep
Geçiyor günlerim ah ile zarla
Bilmem benim böyle halim ne olur
Dertlerimle kaldım ben bir başıma
Bana dünya zindan size cennettir
Ne geçem bellidir nede gündüzüm
Yaşarken öldürülenlerin dünya cehennemleri berzah
alemleridir
Onlar ölmüştürler ölüdürler halk içinde görünürler
görenler onları yaşar görürler
Bir sıkıntı gelir beni taşırır
Direncimi kırar aklım şaşırır
Söz dinlemez baş köşeye oturur
Yaşarken öldürür direnemem ki
İnsan yaşarken de ölürmüş
Yaşarken ölenler ölü oldukları
halde yaşarlarmış
Yaşarken ölmek bir başka alemden
İnsanlara umut verip de hayal kırıklığına uğratmak
insanları yaşarken diri diri mezara sokmaktır
ölümden beter olanda budur yaşarken ölmek ne yaşarsın
gerçekten nede ölüsündür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!