İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Sana gönül verip seni sevmiştim
Yaşayan bir ölü bırakıp gittin
Sevdanla ben her gün yanıp tüterken
Yaşayan bir ölü bırakıp gittin
***
Madem yüreğime girdin kalsaydın

Sen gidenden sonra dünyam yıkıldı
Yaşayan bir ölü bırakıp gittin
Hiç vicdanın merhametin yok muydu
Yaşayan bir ölü bırakıp gittin
***
Gayrı bu dünyada gülemez oldum

Bir güzelde eğer seni sevmezse
Bırakı ver peşin koyuver gitsin
Kadir kıymetini hiç bilmiyorsa
Bırakı ver peşin koyu ver gitsin

Gel dediğin yere hiç gelmiyorsa

Yorulmuşum hayat senden
Bırak yakamı yakamı
Senden bir beklentim yoktur
Bırak yakamı yakamı

Yıllardır kahır çektirdin

Din sadece adaletin merhametin olduğu gönüllerde
ve toplumlar da yaşanan hal ve davranışın toplamıdır

Herkes için adalet öngörmeyen bir yapı her ne olursa
olsun içi boş hatta insanları sömüren bir doymayan
devi andırır sen onu inanç veya yol Din sanırsın Din sadece seni adalet üzerinden Hakka götürecek hal ve hareketlerin toplamıdır

Hiç kimseye sakın ha sen güvenme
Güven bir Allah’a şaşma yolundan
Ne Ahmet’e kul ol ne de Mehmet’e
Bir Allah’a kul ol yürü yolunda

Ne dünyaya kahret ne kimseye küs

Yaşa derler yaşaması kolay mı
Herkes neler yaşar bir Allah bilir
Elden tutan olmaz vuran çok olur
Herkes neler yaşar bir Allah bilir

Dök derdini gözünü sevdiğim seni arayıp soran yok

her şeyi sen var edersin en çokta seni inkar ederler

senin derdinin yanın da benim dertlenmem bir hata

Çoğunluk sürüye benzer birazcık ot ver dilediğinin
yününden dilediğinin etinden dilediğini ise sat sav
hayatını yaşa sürüler düşünemezler onlar hayvandır da
ondandır

Benim geçmiş olduğum duraklardan geçmeyenler
bana geçtiğim durakları anlatmaya kalkmasınlar

Onların o durakları bana ders olarak anlatması beni
boğmaktır beni geri çekmeye çalışmayın bu asla
olmayacaktır