İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Zehirli bir ağacın gölgesinde dahi durma
Pis kokusu seni zehirlemeye yetecektir

Önce pis kokunun ne manaya geldiğini öğren

Öğrendiğinde istesen de orada duramazsın

Allah-ın nelere kadir olduğunu görün her şey gözler
önünde her gün her an yaşanıyor ve yaşanmaktadır

Sizler kör oldukça körlükte inat ettikçe hep gördüğünüzü
sanacaksınız

Körlerle tartışmaya girmeyiniz onlar gördüklerini
sanırlar kör olduklarının farkında değillerdir

Onlara kör olduklarını bildirmek bana aittir sizlere
değil sizler görebildiğiniz kadar ışığı takip edin
sonucu bildirecek olan ben olacağım sizler değil

Gönül gözü körle uğraşma boşa
Bırak yularını salıver gitsin
Merkep gibi çayırlarda otlasın
Zırlayıp hayvanca yaşayıp gitsin

Kör müdür benim gözlerim
Güzel kimdir bilemem mi?
Görmüşüm gece düşümde
Kim olduğun bilemem mi?

Gördüğüm bir güzel düştür

Hak her yerde hazır nazır
Göremez ki kör olanlar
Hak gizli bir hazinedir
Bilemez ki kör olanlar

Hak konuşur göremezsin

Gözleri kör olanlara istesen de bir şey gösteremezsin

Gözleri kör olanlarla uğraşma onlar gördüklerini iddia
ederler senin kör olduğun konusunda seni uyarırlar

sen gördüğünden emin olduğun halde gördüğünü

Gerçeği öğrendiğinde nasıl olsa sende benim
gibi yerle bir olacaksın bu yüzden yaşamana
bak körlük insanı yaşatır Hakikat ise her gün
öldürüp öldürüp diriltmektedir

Kör olanlar onu görmediğinden rahattırlar vicdanları

Şu işit denilen iblis ordusu
Çekilip ülkemden defolup gitsin
Din adı altında zulüm yaparlar
Hakkı görmeyenler kör olup gitsin

Kendi arzularını İslam diye yayarlar

İnsan sandıklarımı korumaya çalışırken korunacak
hale düşeceğimi düşünmemiştim

Korunacak hale düştüğümde ise suçlu yine bendim
ve öyle olmalıydı bu döngü böyle işlemektedir