İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Her tarafa konmuş karakargalar
Yel eserde her bir dalın ırgalar
Menfaat uğruna olur kavgalar
Kavgasız nizasız ortam bulunmaz

Herkesi kaplamış hileyle yalan

Bende sevdalanıp bir yar sevmiştim
Acımadan ayırdı kara kediler
Geçe gündüz sevdasıyla gezerdim
Acımadı ayırdı kara kediler
***
Her gün yollara çıkar yari gözlerdim

Karanlık çöktüğünde ancak yıldızları görebilirsiniz

Karanlık çökmediğinde yıldızlar belirmeyecektir

Aydınlıkta herkes yıldız olduğunu söyler karanlık
çöktüğünde kaybolurlar

Sen biri bulabilmek için karanlıktan geçmek zorundasın

Karanlığı tecrübe etmeyenler ışığın kıymetini bilemeyeceklerdir

Sen sınavını hakkıyla verdiğinde senin için karanlık

Sen uyanmadıkça onların saltanatı sürecektir

Sen uyandığın anda onların saltanatı yerle bir
Olacak

Yerle bir olmasını bekleme uyan ve uyar soyguncuların

Bütün insanlardan bütün hekim ve doktorlardan
bütün inançlardan ve var edenden bir yardım
olmadığında acılara katlanılmadığında kimseye
zarar vermemek için son çare olarak iyi bir insan
intiharı seçmiş olacaktır

Ey kulum bana inandın mı

İnandım benim için ne yaparsın

Oruç tutarım namaz kılarım kurban
Keserim hacca giderim zekat veririm

İnsanın iç dünyası kar borana tutulmuşsa dış dünyanın
yaz bahar olması bir anlam ifade etmez

İşleri tıkırında olanlar için iç dünyaları yaz bahar olanlar
için dışarda olan kar fırtınanın da onlar için bir eğlenceye
dönüştüğünü görürsünüz

Kargaları tanımak için senin bülbül olman şarttır

Eğer sen bülbül değilsen kendinden haberin yoksa
Karga ile Bülbülü seçemezsin

Karganın nağmesiyle huzur bulanlar kendileri de
karganın konumdadırlar

Bülbülün sesini bilenleri kargalar isteseler de
tutamazlar onlar bülbülü bulmadıkça huzuru
bulmaları da imkansızdır