İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Çektin dünyadan sıyırdın
Koydun beni bir başıma
Hiç bir şeyde gözüm yoktur
Senden başka senden başka

Sen derdinden feryat figan edersin görmezlikten
gelip geçip giderler

Derdini anlatmak istersin senden kaçarlar
yüreğinde bin bir yara açılır gider

Aşkın ateşini koydun serime
Kendin kayıp oldun nerelerdesin
Hiç acımak yok mu bilmem ki sende
Senin hallerini ben çözemedim

Nerede durursun evin var mıdır

Aslanların tahtında çakallar oturuyorsa tabi ki çakalların
ilk işleri aslanları bir şekilde yok edip kendi saltanatlarını
devam ettirebilmektir

Dünya denen bu cehenneme düşenlere bu cehennemde
asla acıma diye bir şey görmedim göremedim herkes
dert yakınır derdi çektiren yada çektirenler kimdi sordun mu sormadın sorsan da cevap alamazsın sadece çekersin

seni anlayacak birisini ararsın asla da bulamazsın ölmek
istersin ölemezsin de çaresizlikler içinde her gün ölürsün

Büyük sadece odur ondan sonra o dilediğini
büyütür ve küçültür aslın da sen bir hiçsin

Atalardan kalma boş sözler yapıcı ol mutlu ol dediler
Öyle olacağını sandım

Sen yaparsın karşında ki yıkar senin görevin yapmak
onun ki ise yıkmaktır

Dünyaya sarılanın ayrılması güç olur

Dünyaya sarılmayan dünyadan çoktan
ayrılmıştır

Sen bazılarını yaşar görürsün onlar

Sensin baharımı kışa çeviren
Bir çınar misali yere deviren
Yüreğimde sevdan beni kemiren
Söküp de bir yana atamadım ki

Değersiz pul gibi attın geriye

Bana tokat attıranın kim olduğunu biliyorum atana
değil attırana bakıyorum atana kızamıyorum attırana
ise gücüm yetmiyor O dilediğine dilediğini yapmakta
yaptırmakta olduğunu görüyorum