İnsan dermansız derde düştüğünde ölmüştür
Dermansız derde düşenler gözler önünde
cehennemlerini yaşamış olurlar
İnsanlar cennet cehennem var mıdır yok mudur
Ders Oldu Gitti
Derde düştüm inim inim inledim
Feryat figan ettim kendim dinledim
Dert insanı öldürmezmiş anladım
Buda bana böyle ders oldu gitti
Ömür boyu hep izlendim sessizce bende gizlendin
bense bunun farkındaydım kimselere diyemedim
Üstü örtülü konuştum bin bir türlü yol denedim
dert de sendin dermanda sen ölüleri yoramadım
Görüyorum ki insanlar dünyalık derdindeler
Dert dünyalık olunca herkesin derdi de dünyalık
olunca sen ben kavgası başlamıştır
Seni ve beni öldüremedikçe birden söz etmemizde
Felek ile neyse nizam sarmadı
Her ne yaptı isem gayle almadı
Zalimlere güldü bana gülmedi
Dert efkarı neydi bilmedim gitti
Dertle bela musibetler bizleri öldürmek için değil
uyarmak için gelen birer elçidirler
Dertleri musibetleri bizlere gönderen Odur oku
oku ve ders al beni gör beni bil beni bul sadece
benden kork bana güven der
Yine katerlendi benim dertlerim
Başımı alıpda ben nere gidem
Bilmem ağlayammı yoksa gülemmi
Dertler beni halden hale düşürdü
Dünyanın kahrını çekdim yoruldum
Yaklaşma insanlara dikenler batar
Dertlerine dertler ekleme gitsin
Daha yük çekecek takatin yoktur
Dertlerine dertler yükleme gitsin
Herkes kendin över düzen böyledir
Dertlerini bana döktün de durdun
Sen dertliydin ben dertliydim Sultanım
Gördüm ki senin derdin benim derdimdi
Farklı bilinsek de birdik Sultanım
Benliği kökünden söktüm de attım
Gördüm ki var olan sensin Sultanım
Bir çıkmaza düşmüşüm ben
Nasıl edem nere gidem
Bu dünyada ben gülmedim
Gidiyorum dertli dertli
Dünya beni hep ağlattı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!